Gönderen Konu: Şükretmeyi Bilmeliyiz!...  (Okunma sayısı 2044 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

can_can

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 83
Şükretmeyi Bilmeliyiz!...
« : Ekim 30, 2017, 01:14:13 ÖÖ »
Değerli arkadaşlar,

Bugün çok acı bir olayla karşılaştım. Sizlerle paylaşma amacım, bize verilen şu hayatın kıymetini bilelim.

Akşam saatlerinde, bir arkadaşım rahatsızlandı. Grip olmuş ve yatak döşek yatıyordu. Ben ve birkaç arkadaş, bu arkadaşımızı acile götürdük. Acil baya bir kalabalıktı. Ortalıkta salgın var aman dikkat. Neyse, doktor kontrol etti ve şimdilik bir iğne yapalım ve antibotik vs yazacağım dedi. Arkadaş tam iğnesini olurken bizde beklemede idik.

Birden acilde ne kadar hemşire, doktor, hasta bakıcı vs. kim varsa acilin girişine doğru koşuşturma başladı. Bu hengamede herkes koşuşturuyor. Bizde ortama uyup koşuşturuyoruz. Ama ne oluyor ne bitiyor hiç birşey anlamadık. Sonra bu koşuşturma tersine döndü ve herkes geri içeri gelmeye başladı. Biz köşelere çekildik. Sadece koşuşturmayı izliyoruz.

Ağlamalar, feryatlar, bir kalabalık ki çıkamıyoruz bile. Derken bu kalabalığın içinde benim sayabildiğim 5-6 tane sedyede hasta geçti. Bulunduğumuz şehrin bir köyünde yangın çıkmış ve bir evde bulunan komple aile üyeleri yangından çok zor kurtarılmış. Ama benim ve arkadaşlarımın şahit olduğu olay daha acı. Ben o görüntüyü  sadece 2-3 saniye görebildim. Hala hafızamdan gitmiyor. Yüzü simsiyah bir şekilde yanmış :( üzerine ise beyaz bir örtü örtmüşler. Tahminim vücudunun  pek çok yeri de aynı şekilde yanıktı. Ve en kötüsü feryadı, çığlığı (kurtarın beni! demesiydi)  :'( :'( :'(...

Bir şekilde kendimizi dışarı attık. Bütün vücudum boşaldı. Kanım çekildi. Elerim titriyor ve hep beraber ağlıyoruz ki bunları yazarken de hala ağlıyorum  :'( :'( Derken eve kendimizi zor attık.

O kızcağıza ve diğer hastalara ne yapılıyor hala bilmiyorum. Rabbim inşallah tez zamanda şifa verir. Ve şu an kendimden çok onlara dua ediyorum...

Sevgili arkadaşlar, bunu yazıp yazmama konusunda kararsızdım. Ama, emin olun hayatın ne getirdiğini bilmiyoruz, bilemiyoruz... Yaşadığımız her güne, nefes aldığımız her ana binlerce kez şükür edelim... Kurban olduğum Allah, hepimize ölümün en hayırlısını versin :( Amin...
Ey hayat, seni bu kadar kıymetli tutuşum, ölüm sayesindedir.

Hiv ve Aids

Şükretmeyi Bilmeliyiz!...
« : Ekim 30, 2017, 01:14:13 ÖÖ »

Angelowic

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 5501
  • Nefes alıyorsak, Umut var demektir 🌹
Ynt: Şükretmeyi Bilmeliyiz!...
« Yanıtla #1 : Haziran 28, 2018, 06:45:21 ÖS »
umarım çok fazla hasar almadan derin yaralar almadan atlatmışlardır @can_can hikaye çok eski ama yine de çok etkiledi ve sanki yeni bir olay gibi üzüldüm. halimize şükretmek gerekiyor. nefes aldığımız için bile...

Taurus

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 473
Ynt: Şükretmeyi Bilmeliyiz!...
« Yanıtla #2 : Haziran 01, 2020, 10:16:55 ÖS »
Wimbledon'un ilk zenci şampiyonu Arthur Ashe, kan naklinden kaptığı AIDS'den dolayı ölüm döşeğindeydi. Dünyanın her köşesindeki hayranlarından mektuplar yağmaktaydı.

Bunlardan biri şöyle soruyordu: ''Tanrı böylesine kötü bir hastalık için neden seni seçti?'' Arthur Ashe şöyle cevap verdi: ''Tüm dünyada elli milyon çocuk tenis oynamaya başlar. Beş milyonu tenis oynamayı öğrenir. Beş yüz bini profesyonel tenisçi olur, elli bini yarışmalara girer, beş bini büyük turnuvalara erişir, ellisi Wimbledon'a kadar gelir, dördü yarı finale, ikisi finale kalır. Elimde şampiyonluk kupasını tutarken Tanrı'ya 'Neden ben?' diye hiç sormadım. Şimdi sancı çekerken, ona nasıl 'Niye ben' derim?''

Mutluluk insanı tatlı yapar. Başarı ışıltılı.
Zorluklar güçlü. Hüzün insanı insan yapar.
Yenilgi mütevazı.
Tanrı'ya asla 'Neden ben?' diye sormayın.
Ne olacaksa zaten olur...''

Arthur ASHE

Hiv ve Aids

Ynt: Şükretmeyi Bilmeliyiz!...
« Yanıtla #2 : Haziran 01, 2020, 10:16:55 ÖS »

Mavera

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 6236
Ynt: Şükretmeyi Bilmeliyiz!...
« Yanıtla #3 : Haziran 02, 2020, 08:27:44 ÖÖ »
Kesinlikle yanık çok kötü çok korkunç bir şey, hastanede yanık ünitesinde pansumanlarını görmüştüm ben de, acı içinde bağırıyorlardı. Kabuklanan yaraları ölü dokuları drun temizlemesi gerekiyordu ve bu adeta eziyet gibiydi. Daha bu şekilde çok ağır hastalıklar çok kötü durumda olan insanlar var Rabbim hepsine şifa versin acılarını dindirsin.

Sabah olup uyanıyorsak yataktan sorunsuz kalkıp güne başlayabiliyorsak her daim şükretmemiz gerekiyor bence. Hiv için değil bu sadece, herkes için geçerli.
UYARI: Hiç bir laboratuarla maddi manevi iş birliğim yoktur. Aksini iddia edenler kanıtlamakla yükümlüdür! Burada paylaştığım bilgiler güvenilir internet sitelerinden/güncel rehberlerden ve kendi doktorumdan edindiklerimdir. Tatmin olmayan kişiler enfeksiyon uzmanı dra danışmakta özgürdür.

Boril

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 138
  • Tüm iyi şeyler sabırdan sonra gelir.
Ynt: Şükretmeyi Bilmeliyiz!...
« Yanıtla #4 : Haziran 02, 2020, 01:30:25 ÖS »
Rabbimin verdigi mükafat vermedigi ise imtihandır. Afrikada yasıyan insanları dusundukce halimize gercekden şükrediyorum dusunsenize orada pozitif olanlara genvoya bedava bile verilse insanların yiyecek ekmegi yok. Düsündükce bile kahroluyorum : (
« Son Düzenleme: Haziran 02, 2020, 01:31:15 ÖS Gönderen: Boril »