Gönderen Konu: SIKILDIM BU GİRDAPTAN  (Okunma sayısı 782 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Önder258

  • Üye
  • *
  • İleti: 48
SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« : Nisan 08, 2021, 10:01:00 ÖÖ »
27 yaşındayım ve 9 yıldır pozitifim. Lise sonda iken durumumu öğrenince üniversiteyi sırf ailemden uzakta olmak için şehir dışında okudum. Bu kaçış 2 yıl sürse de hayatımın en güzel 2 yılı oldu... Tekrardan ailemin yanına dönünce her kafadan sesler çıkmaya başladı. Herkes ne yapacağımı sorarken askere gidemeyeceğimin gerçeği yanında işe girmek için ise kendimi hazır hissetmedim. En nihayetinde lisans eğitimimi tamamlarsam en azından üzerimdeki baskıyı hafifletirim diye düşündüm. Kısmen de öyle oldu ancak ailemin yanında iken kaygılarım ve karamsarlığım gittikçe artmaya başladı. Ailemde beni teşvik edebilecek yol gösterecek kimse şimdiye kadar olmadığı gibi ne zaman anneme ya da babama dayanacak olsam onlardan sadece ellerinden bir şey gelemeyeceğini gördüm.. Öyle ki artık bildiğim ve kendimi başarılı hissettiğim tek şey eğitim ile uğraşmak oldu. Ancak bu öyle seviyeye geldi ki şuan 3. Lisansımı okuyorum. Kpss midemi bulandıran bir döngü oldu ki çıkamıyorum içinden öğretmenim ama ne kpssden atanabilecek puanı alabiliyorum ne de kendimde o çalışma isteğini görebiliyorum.. Çevremdeki yaşıtlarımın her biri atandı neredeyse ben ise kurtuluşu okumakta sanıyordum ancak şuanki durumum da ailemin yanında oturmakla devam ediyor.. Özelde çalışma durumunda karşılaşacağımız sorunlar malum ki çok düşündüm istesem de zaten muhakkak bir şey o işe başvuruda engel oluyor bana.. belediyelerin alımlarını takip ediyorum ya puanım yetmiyor ya ikamet istiyor ya da başka bir şartı uymuyor.. Kpss vb sınavlara çalışmayane mecalim ne de  psikolojik olarak sabrım da kalmadı.. "Hayırlısı, dur bakalım bir şey olur elbet.." sözleri karşısında daha da öfkeleniyorum. Zira ne hikmetse bu kimseler bu hususta işlerini bir şekilde yola koyan kimseler.. Bundan bir halt olmaz dediklerimiz bile ya bekçi ya polis oluyor ama ben pozitif olmamdan ötürü onlardan bile olamıyorum.. Benim karşımdaki kişilerden beklentim bir teselliden ziyade benim bilmediğim yahut göremediğim bir alternatif ile bu işin içinden çıkabileceğim bir ipucu yahut elimden tutan birinin olması.. Ben mücadelemi elimden geldiğince sürdürdüm ve bana düşen vazifeleri de yerine getirdim. Benden bu kadar oluyor ama bir yardımı da çok bekledim olmadı.. Sürekli aynı şeyleri düşünmekten araştırmak ile beraber hüsrana uğramaktan da yoruldum.. Benim için kısır bir döngü olan bu durumdan nasıl kurtulabilirim..? Var mı ki gerçekten bir yardımı dokunacak kimse.. Zira ailemden bile böyle bir kimsenin olmadığına binaen başka bir kimsenin de olamayacağı düşüncesi insanlara karşı sürekli bir olumsuz tutum içinde olmama neden oluyor. İnsanlardan bu konuda bir güven göremeyeceğimi anlayınca kopmaya başladım. Bunları burada ifade edebilmek için kendimi çok zorladım. Her ne kadar inanasım gelmese de yine de burada kendimi ifade etmek istedim... Bizi bizden daha iyi anlayanın olamayacağını ve yine çözümü de burada bulabileceğimi düşündüm..
Ne olur eleştirmeyin.. ben teselli de istemiyorum.. Ancak alternatiflerinize yada yardımızına talibim...

Hiv ve Aids

SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« : Nisan 08, 2021, 10:01:00 ÖÖ »

Mathuhan

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 83
Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #1 : Nisan 08, 2021, 03:22:12 ÖS »
@Önder258 o kadar anlıyorum ki seni. Evet sen çok daha genç yaşında bu duruma alışmaya çabalamış güçlü bir bireysin. Bende 27 yaşındayım ve 6-7 aydır bu durumun içindeyim henüz tam kabullendim desem yalan olur. Sürekli aklımda herşeyin hep en kötü senaryosu yer alıyo; ya acil ameliyatlık bi durum olursa ya farklı şeyler gelişirse ya şöyle ya böyle... Kpss hazırlanıyorum bir kaç yıldır ve bir türlü A grubundan düzgün puan alamadım, bu senede hazırlanıyorum ama olmuyo anladım ki zorlamanın bi anlamı yok seneye düz memurluğa gireceğim çünkü dört yıldır yapamadım başaramadım. Ailemle yaşıyorum pandemi süreci  işte bulamadım maddi manevi aileye bağlı oldukçada kendimi bir türlğ yenileyemiyorum. Kendimi aşamıyorum. Yetersizlik düşünceleri, maddi sıkıntılar, bir birey olamama hissi, arkadaşlarıma çevreme baktığımda evlenenler yuva kuranlar işinde mutlu mesut çalışanlar ev alanlar araba alanlar iş yeri açanlar orda burda dünyayı gezenler.. Bunların hepsi venim arkadaşımdı aynı lisede aynı üniversitede aynı eğitimden geçtiğim aynı kafelerde oturup aynı içecekleri içtiğim aynı pizzayı aynı ekmeği yediğim insanlardı. Onlarda başardı bense yıllardır aynı yerdeyim tek bir farklı artık aynada kendimi tanıyamıyorum. Beni ben yapan hayallerimi hayalimdeki işi tanıyamıyorum. Gözlerimde o mutluluğu o hayat enerjisini görmüyorum gülerken yüreğimle gülmüyorum. Film izliyoruz filmin en mutlu güzel sahnesinde herkes gülerken mutluyken evde ben ağlıyorum, en mutsuz en dramatik sahnesinde ben öylece gülüyorum. Ben artık eski ven değilim. Hem yaşananlar hem gündemler hem hiv tanımı aldığımdan beri ki ruhsal halim. Am sanırım en büyük sıkıntımda şu kpss girdabı özel sektördeki seçeneksizliğim. Büyük bir şehire gidecek güvebcemin cesaretimin olmayış, yeteneksizliğim, belkide bi ot olmaya geldim gibi gissediyorum dünyaya  ki eskiden bu dünyaya boşuna gelmiş olamam bu dünyaya benden birşey bırakmalıyım birşey var etmeliyim ortaya koymalıyım diye çabalayan ben şimdilerde ki bu unuzun ni zamandır böyle ne yani nefes alsam ne olur almasam ne olur düşüncesi bi yandan da ölüm korkusu baika şeyler vs.. seni okuyunca bende döküldüm biraz affet.
Ama galiba hayat bu böyle yani elbet bi kapı açılır diyio arkasınk dönüp lattesini yudumlayan canım arkadaşlarım var benimde. Olsun ben yoluöu bulmak zorundayım sende yolunu bulmak zorundasın. Başka çareniz yok. İbsanı kurtaran yine insnaın kendisi olmak zorunda. Yaşamalıyız yaşaya**k görücez ecet yaşımız aldı başını gidiyo ama kim bilebilir ki güzel günleri diyebikmek zorundayız. Bir günde bir anda bir saniyede herşeyin değiştiğini bilen ve bunu birebir yaşayan insanlarız bizler. Bir anda değişir herşey.... Güzeli düşünmekten çabalamaktan başka çaremiz yok her anlamda ve her alanda dostum..
31.08.2020 anti hiv pozitif
16.09.2020 doğrulama pozitif
18.09.2020 cd4 231 Rna 7750
28.09.2020 İlk ilaç Biktarvy
10.11.2020 cd4 417 Rna Negatif
14.01.2021 cd4 657 Rna Negatif

ZEYTİN

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 345
Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #2 : Nisan 08, 2021, 04:15:40 ÖS »
Slm arkadaşım bu tür sıkıntılar kısır döngüdür
Joo dispenzayı biraz araştırmanı tavaiye ederim

Hiv ve Aids

Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #2 : Nisan 08, 2021, 04:15:40 ÖS »

Bluecrystal

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 119
Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #3 : Nisan 09, 2021, 12:45:16 ÖÖ »
Sizleri çok iyi anlıyorum. Ben, belli bir yaşa gelmiş, maddi sorunlarını çözmüş, ev bark sahibi biri olarak elbette klişe cümleler kurabilirim; işte umut tükenmez, yaşınız genç, daha ne fırsatlar çıkar vs ama sizlere bu dediklerinden başka kim nasıl bir yardım edebilir bilemiyorum.
Ekonomik şartlar malum. Yüzbinlerce işşiz genç, sizlerle aynı durumda. Üstüne bir de pandemi. Nice kapanan işyerleri. Ev, araba kredisi öderken işşiz kalıp icralarda malını mülkünü kaybedenler ve daha onlarca benzer örnek. En azından sizin kaybettiğiniz birşey yok. Neden devlet işine bu kadar bel bağlıyorsunuz? Kadrolar belli. Beş on kişinin alınacağı kadroya başvuran onbinler. Olmadı diye kahretmeye gerek yok. Elbet bu dönem de geçecek. Önce sabır. Önünüze nice yollar çıkacak. İlk adımı atarsınız ve bir de bakmışsınız onca mesafe katetmişsiniz. Önce şu kafanızı bir dağıtın. Ben bittim, öldüm, benden adam olmaz gibi düşüncelerden kurtulun. Ne insanlar var, fiziksel yetenekleri haricinde bir kapasitesi olmadan hayatını düzene koyup belli bir seviyeye gelmiş, mutlu mesut yaşayıp giden. 60 yıl evvel halkın yüzde 80 i köyde yaşıyordu. Bugün?
    Atın üzerinizdeki ölü toprağını. Kimse kimseye davet göndermez, gel burda işe başla diye. Siz de gayret göstereceksiniz pes etmeden. O olmazsa bir diğeri ve öncelikle sağlam kafa gerekli bunun için. O yüzden kesinlikle psikolojik yardım almanızı tavsiye ederim. Bazen düşünceleri kontrol etmek gerçekten güçleşiyor.
« Son Düzenleme: Nisan 09, 2021, 12:57:06 ÖÖ Gönderen: Bluecrystal »
Boşvermişim, sen de boşver dünyaya.

benyuksel

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 8
Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #4 : Nisan 09, 2021, 03:09:59 ÖÖ »
Önder258 ve Mathuhan rumuzlu arkadaşlar. umudunuz kaybetmeyin ve mücadele edin. elinizdekileri küçümsemeyin. kendinizden yukarıda olanlara bakarsanız umutsuzluğunuz artar. en azından aileleriniz yanınızda. ben babamdan sadece dayak, küfür ve aşağılama gördüm. 10 yaşından itibaren ormanlarda çalıştım. çok defa her şeyi boş verme fikrine kapıldım ama içimden bir ses "sabret" dedi. liseye günde 20 km yürüyerek gidip geldim. hafta sonu yine orman.  80 li yıllarda girdiğim öss de Türkiye'de yüzde üçe girdim. ailemden aferin bile alamadım. baskı ortamından dolayı suskun biri olduğumdan herkes bana mal gözüyle bakardı. okuyamadım memurluğa girdim mecburen. bu defa maaşıma dadandılar. geçmişe bakınca o ortamdan nasıl kurtulduğuma inanamıyorum.  kendimden vazgeçip hayatımı çocuklarıma adamaya karar verdim. şu anda ikisi de mühendis oldular. ümitsizliğe kapılmayın. ümitsizlik size en büyük zararı verir. azmin elinden bir şey kurtulamaz. bazen küçük bir gayret büyük sonuçlar doğurur. bazen kendini feda etmen bile gerekebilir. gerçekçi bakıp duruma göre hareket etmek iyi sonuçlar verebilir. azim ve gayret devam etmeli. her şeyden önce kendinizle barışın. bilgi çağındayız, azimle kendinizi geliştirin.başkalarının ne diyeceğini fazla önemsemeyin. dünyanın yaklaşık yarısı günde 1-2 dolar ile hayat geçiriyor. 30 senelik E sınıfı ehliyetm var ama bırak evi araba almayı bile düşünmedim. hepsini çocuklarımın gelişimi için harcadım. öss de benim yakınıma bile yaklaşamayanlar şu anda benden çok daha iyi durumdalar. ama ben halime şükür ediyorum. ümitsizliğe kapılsam bunların hiç biri olmazdı. bazıları hayata tepeden başlar bazıları ise kuyu dibinden. inanın tepeden başlayıp kuyu dibine düşenleri ve kuyu dibinden başlayıp tepeye çıkanları çok gördüm. ümit ve gayret çok önemli. başınızı ağrıttı isem kusura bakmayın.

Taurus

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 483
Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #5 : Nisan 09, 2021, 08:56:50 ÖÖ »
33 yaşında artık orta yaşlı biri ve 5 yıllık hiv pozitif olarak ben de iki kelam edeyim. Arkadaşlar hiç kimse size şöyle bir iş var ya da işçi arıyorum gel çalış demez. O dünya Almanya'ya 1960larda işçi olarak gidildiğinde vardı. Burdan işçi alıp orda fabrikalara dağıtırlardı. Ama artık devir değişti. Artık devir kendi işini kendin yap devri. Toplumdaki ihtiyaçları analiz edip ona göre arz oluşturmak lazim.

Bakın ben memurum. Kamuda bile kimse gelip size iş vermiyor. Siz kendi işinizi oluşturuyorsunuz. A grubuna hazirlananlara söylüyorum. Mesela şöyle bir eksiklik var diyip onun üzerine çalışıyorsunuz. Yoksa öyle oturursunuz. İhtiyaçları değerlendirip buna yönelik girişimde bulunun. Dijitallesen dünyada artık emek gücüne ihtiyaç yok.

İkinci mevzu işte üniversite arkadaşlarım şunu yaptı da ben yapamadım. Arkadaşlar herkesin hayatı farklıdır şartları da farklıdır. Hayat herkese eşit davranmaz. Bir kere bunu kabul edin. Sosyal medyada gördüğünüz fotoğraflar canınızı sıkıyor mutlaka. Kullanmayın. Gerçek dostluklar biriktirin. Kendimden örnek vereyim. Gelirim yerinde, kocaman bir müstakil evde tek başıma yaşıyorum, dunyayi da gezdim. Peki mutlu muyum? Hayır.

Bunlar mutluluk getiren şeyler değil. Dünyanın bilmem neresinde yediğim yemek yerine annemle bezelye yemeyi tercih ederim. Bunu laf olsun diye söylemiyorum. Gittiğim yerlerde asla fotoğraf cekinip sosyal medyaya koymadım. Çünkü buna sahip olamayan insanlarin nefislerini uyandırmak istemedim. Ama çok fazla görgüsüz var. Size bir şey diyeyim mi. Ben istanbulun varoşlarinda büyüdüm. O zamandan kalma arkadaşlıklarım hala devam eder. Ama sonradan edindiğim insanlarin sınıf kavramı beni geriyor. Her neyse gerçek dostluklar edinin bu dostlarla evde izlediginiz bir filmle dunyanin her yerini gezmiş gibi olursunuz.

Para önemsiz demiyorum. Mutlaka az çok bir gelir sahibi olun hayatınızı idame ettirin ama kendinizi kıyaslamayın kimseyle. Bahsettiğiniz kişiler bulundukları yere de her zaman hakettikleri şekilde gelmiyorlar. Biri bedenini satmıştır o mevki için, biri birinin kuyusunu kazmistir, biri babadan torpillidir, biri kırk takla atmış birine kopeklik yapmıştır, biri de dişini tırnağına takmistir.

Bu işler karakter meselesi. Okul meselesi de değil. Eskidendi o. İyi okul iyi iş demek değildir. Ben de iyi okul mezunuyum ama hepsi o işte. Etiketler sizi yaniltmasin

Ülkenin durumu da malum. Suçu kendinizde aramayın. Bu coğrafyanın kaderini yasiyoruz. Akıl saglinizi koruyun ve kendinizi yıpratmadan Bu süreci yönetmeye çalışın derim.


beardless

  • Üye
  • *
  • İleti: 26
Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #6 : Nisan 10, 2021, 12:07:03 ÖÖ »
27 yaşında mühendislik bitirmiş biri olarak herkesin yaşadığı gibi ben de stres endişe kaygı aile baskısı maddi sıkıntılar altında daha ne kadar katlanırım acaba derken yeni bir dönem olarak pozitif birey olarak bu hayatta var olmaya çalışıyorum. hepimiz ne kadar üzülsekte sonucu değiştiremeyiz ama güzelleştirebiliriz. bu bizim elimizde ve size söz veriyorum. daha güzel bir hayat yaşayacağım. siz de söz verin daha iyi umut dolu olacaksınız

Önder258

  • Üye
  • *
  • İleti: 48
Ynt: SIKILDIM BU GİRDAPTAN
« Yanıtla #7 : Nisan 10, 2021, 11:37:48 ÖÖ »
Geri dönütleri görmek çok güzel gerçekten.. Öyle ki kimi zaman aşırı pesimist düşüncelere yenik düşüyorum. Bazen de bu sizilerin dönütleri gibi olumlu şeyler karşısında hayalvari de olsa şöyke ya da böyle yapabilirim diyorum..
Eğitim hayatım boyunca kendime uygun mesleği aramak misali farklı branşlarda kendimi ordan oraya savurdum. Şimdi ise kendimi değerlendirdiğimde sosyal hizmet alanları ya da öğretmenlikte kendimi daha başarılı olduğumu görüyorum. İki mesleği de yapabilecek şartlara sahibim. Ama özelde ama kamuda olsun bir şeyler yapmalıyım. "Düşünme, sadece yap!" Beni bu anlamda güzel olumluyor.
Son olarak niyetimde dgs ile geçiş yapabildiğim ataması nispeten diğer öğretmenlik branşlarına göre daha kolay olan bir öğretmenlik bölümünü okumak istiyorum. 2 yıl ücretli öğretmenlik yaptığım süreçte bir çok öğrencime azimli olma hususunda örnek olduğumu düşünüyorum. Öyle ki yüksek öğrenime dair çoğu konuda bana danışmaları beni fazlasıyla onore ediyor. Öğrencilerimin gözünde olumlu bir profile sahibim. Bu sahip olduğum profili koruyup ilerlemem benim için en iyisi olacak diye düşünüyorum.. Belki yine zaman alacak ama beni olumlayan bir alternatifi es geçmemeliyim.. Bunu yapmak ve başarmak istiyorum...
Bu arada motive edici geri dönütleriniz ve gelecek olan dönütler için hepinize teşekkür ederim arkadaşlar... Belki de konuşmak insanı en iyi olumlayan bir tedavi.. Öyle ki sosyal hayatımızda durumumuzu açıklayamasak da burada bizler birbirimize iyi geliyoruz.. Bunu daim kılmak gerek 🤗🤗