Gönderen Konu: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik  (Okunma sayısı 4963 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

sonuyok

  • Ziyaretçi
İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« : Şubat 01, 2017, 08:35:30 ÖS »
Geçen hafta itibariyle hiv+ tanısı aldım.
O günden bu güne zihnimde olup bitenlerin birçoğunu buradaki arkadaşların çoğunun yaşamış olabileceğini tahmin etmek güç değil. Öyle ki tedavi vs konular yerine internette intihar yöntemlerini araştırıp durdum. Bir yanım hala çekip gitmek istiyor...

Tecrübesi olan arkadaşlardan bazı konularda bilgi almak istiyorum. Haliyle fikir alabileceğim pek kimsem yok.

İlk tanı geçen hafta gerçekleşti, bir sürü tahlil istendi. Yaşadığım şehir dışında farklı bir şehirdeki üniversite araştırma hastanesine gittim.
En büyük korkum deşifre olayı. Hatta öyle ki kimseye duyurmadan ve tedavi olmadan kayıt altına girmeden gidebildiğim kadar gideyim de kendi kendime. Ama diğer yandan birlikte çalışıp yaşadığım insanları da tehlikeye atmak istemiyorum. Bunu da yapamam. Evet bulaşma yöntemlerini biliyoruz ama bunu bilmeyen oturduğu yere oturmaktan kaçacak, elini sıkmaya ödü patlayacak, hatta duyduklarında bir kaşık suda boğacak insanların içinde yaşıyoruz.

Çalıştığım devlet kurumu da insanların birbirini yemek için özellikle yaratıldığı bir yer sanki.

Direnmeye çalışıyorum. Bir şeyleri ümit ediyorum, ümit edip direndikçe koparılıp elime veriliyor sanki.

Sürekli gittiğim eczacım, aile hekimim vs. Bu korkuları yaşarken medulada kayıtların kapatılabildiğini öğrendim. Henüz başvuru yapmadım ama eğer devam edecek gücü bulursam kendimde ilk olarak bununla mücadele etmeyi düşünüyorum.

Gizlilik konusunda bir diğer sorunsa, kurumsal ödemeler ve sgk.

Henüz tanı konulmadı veya ben bilmiyorum. Bu sağlık giderleri kurumlar arasında nasıl karşılanıyor. Ben farklı bir şehirdeki eczacıdan ilaçlarımı alacağım, ilaçların ücretini bu eczane hangi sgkdan alacak. Yaşadığım şehirdeki mi, eczanenin bulunduğu yerdeki mi?

Eğer cevap tanılarıyla birlikte kullanılan ilaçların yaşadığım şehirdeki sgkya ve kurumuma dayanıyosa, gizliliği bitmiştir ve benim için de çok bir seçenek kalmamıştır.

Hem çok acil bilgiye ve desteğe ihtiyacım var. Aldığım sakinleştiriciler sayesinde bir nebze de olsa zamanı geçiriyorum. İki dakkam mücadeleyle meşgul olarak geçse, diğer dakikalarım ölüme odaklanıyor.

Doktorum sağolsun teskin etmek için gerekenleri söyledi ama söylenenlerle hukukla çizilen bir filmde yaşamıyoruz.

İnsanlar acımasız ve ülkemizin durumu ortada.

Ne kadar, nasıl gizlenebilirim? Ne yapabilirim?

Şimdiden herkese geçmiş olsun der, teşekkür ederim.

Hiv ve Aids

İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« : Şubat 01, 2017, 08:35:30 ÖS »

Matland

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #1 : Şubat 01, 2017, 08:59:15 ÖS »
@sonuyok kötü bir rumuz tercihi  >:(
hoşgeldin kardeşim. Ben tanı aldığım ilk gün bir pozitif arkadaşım bana kocaman bir sarılmıştı. İnan çok iyi gelmişti. Yanımda olsaydın önce bir kocaman sarılırdım ve ilk şunu söylerdim. ''Korkma, iyi olacaksın''

Yaşadığın sıkıntıları tahmin edebiliyorum. Ben de devlet memuruyum. Ve pozitif olan memur arkadaşlarımız var bu forumda. Ben ilk kayıt olduğumda sorduğum soru şuydu üyelere ''Sex işçisi misiniz?''  ;D ;D ;D ;D

Öncelikle söyleyeceğim şeyler seni rahatlatmak için değil. İnan ben ki inanılmaz reelist bir insanım asla pembe tablolar çizemem dolayısıyla gerçekleri yüzüne yüzüne vurucam.

Bence en çok korktuğun şey işin. Değil mi bilinirse millet ne der? hele ki o daire ortamında çekilecek şey değil. 2010 yılında yapılan bir düzenleme ile kullandığımız ilaçlara ilişkin kesinti sgk tarafından yapılıyor. kurum senin ne ilaç kullandığını bilemez. hastalığını bilemez. 2010 yılı öncesi bu sıkıntılı bir durumdu ama artık değil. Ben bizzat tecrübe ediyorum.

Eczane işini şöyle çözebilirsin;
1- Doktorun bir eczane önerebilir, gizlilik konusunda sana referans olabilecek bir eczane. Böylece daha sonra kullanman gerekebilecek diğer ilaçlarını da ordan alırsın. Artı etkileşim falan herşeyi eczacınla değerlendirirsin. İyi birşey.
2-Uzakta bir yerdeki eczaneden temin edersin ilaçlarını. Eczacıyla konunun önemini konuşursun. Gizliliğin önemli olduğunu söylersin. Emin ol seni kaybetmek istemezler. Ve ilaçlarını ayağına kadar getirirler.

Diğer sorunların tamamen yeni psikolojisi. Dostum, inan bana hayatın düzene girecek. Öncelikle şunu unutma bu hastalığa yakalanan ne ilk kişisin, maalesef ne de son olacaksın. Düşün ki pankreas kanserisin? İnan hiv + olmayı tercih edersin. ne hastalıklar var yerimizde olmak isteyen. Tedavimiz aslında çok basit. Ve bizi kısıtlamıyor üstelik sağlıklı yaşama zorluyor. fena mı?

Yapman gereken günde tek tablet ilaç alıp kendine dikkat etmen. Cinsel yaşamında korunacaksın. Hepsi o.

Biliyorum şok yaşıyorsun şu an. Bunun nedeni toplumdaki önyargılar ve o korkunç aids haberleri. ama bunlar geride kaldı. Tıp çok ilerledi. Bizler de negatif bireyler gibi sağlıklı bir şekilde yaşamımıza devam edebiliyoruz. 3 ayda bir kontrol ediliyoruz ve herhangi bir şeyde hemen müdahale ediliyor.

Durumunu kimsenin bilmesine gerek yok. Söyleme. Ne gerek var? Herkes hakkında herşeyi biliyor mu?

Şimdi sıcak bir çay iç. ve kafana takılan her soruyu buraya yaz. Bu forumda bizler birbirimizle dayanışma içindeyiz. Herkes birçok şey öğrendi bilgi sahibi oldu. Forumu kurcalarsan göreceksin.

Biz burdayız, yanındayız.


OREGON

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #2 : Şubat 01, 2017, 09:09:08 ÖS »
Sevgili @sonuyok,

Önce hoşgeldin.

İntihar nereden çıktı? Bir yanım hala çekip gitmek istiyor ne demek.

Her zaman yanındayız. Ayrıca maruz kaldığın virüs şu an günlük bir ya da iki tabletle ömür boyu kontrol altında tutulabiliyor. Eskisi gibi kaliteli yaşayabiliyor, evlenip çocuk bile yapabiliyorsun. O dramatik çaresiz ölüm ve acılar geride kaldı. Bu artık kronik bir hastalık. Şeker, tansiyon hastalığı gibi.

Şu anda en çok zarar veren, haleti ruhiyen. Alt üst olmuşsun. Ama inan çok iyi olacaksın. Hatta bu ilk yazmış olduğun mesaja yıllar sonra baktığında "vay be" diyecen.

Kamuda çalışıyorsan, evet duyduklarında bir kaşık suda boğacak insanların içinde yaşıyoruz derken çok haklısın. Ama sevgili @Matland ne kadar güzel anlatmış. Hastane ve eczane işini hallettikten sonra kimseye hiç bir şey söylemek zorunda değilsin. İşini, gücünü yap, sporunu yap sorun yok.

Hangi şehirdesin ? Ne sormak istiyorsan  her zaman sor. Hep yanındayız hep birlikteyiz. Hep buralarda bizimle ol. Ben ilk tanı konduğumda soluğu burada aldım, sağolsun arkadaşlarımız hemen rahatlattılar. Burası çok iyi geldi, geliyor.
« Son Düzenleme: Şubat 01, 2017, 09:19:15 ÖS Gönderen: OREGON »

Hiv ve Aids

Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #2 : Şubat 01, 2017, 09:09:08 ÖS »

sonuyok

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #3 : Şubat 01, 2017, 09:43:26 ÖS »
Sevgili @Matland ve @OREGON,

Kısa sürede dönüş yaptığınız için çok teşekkür ederim. Sonuç beklerken zamanın ne kadar yavaşladığını siz de biliyorsunuzdur.
Herkes zaman hızla akıp gidiyor derlerdi de, yaşadığım son on günüm 25 yıla bedel.

Öncelikle evet zihnimden atamadığım bir fikir ölüm düşüncesi. Ne hazırlıklar yaptığımı tahmin bile edemezsiniz. Uzaklaşmak istiyorum bu düşünceden ama karşılaşabileceğim sorunları düşündükçe yaşamaya gücüm yok gibi geliyor.

Aile hekimi bir arkadaşım var. Doktora gittiğim yerdeki eczane vs diğer takipler konusunda yardımcı olacak. Evet ailem dışında kimseyle paylaşmış değilim.
Meduladaki kayıtların gizlenmesi ve sgk ile ilgili ödemelerin gizliliğimi riske atması dışında korku yaşamıyorum.

İç kavgalarımın boyutları tartışılmaz. Kendimce iyi biriydim. Kimseye "neden yaptın" gibi basit bir soru bile sormayacak kadar insanları yargılamayan ve hatta çok inanılmaz gelebilir ama insanların dedikodusunu yapmayan biriyim. Kimseye kötü demeyen biriyim ve konumum gereği yüzlerce insan tarafından edindiğim izlenim sevildiğim biri olduğumu düşündürür. Herkesin benle ilgisi olsun olmasın peşinden koşar yardım ederim. Bir sorun olacaksa, başkasını değil sadece kendimi yargılar, giyotini kendi tepemde sallandırırım. Ve sonuçta geldiğim noktada isyan kelimesinin kapsamı durumumu izah etmeye yetmiyor.

Yaşadığım şehirdeki samimi olduğum eczacım var. İlk işim orayla bağlantımı koparmak. Hala medulada kim neye nasıl erişebiliyor anlayabilmiş değilim.
Diğer tüm korkularımın yanında, gizliliğim son derece önemli. Kendi yağında kavrulan bir esnaf olsam belki çok endişe etmezdim ama bir devlet dairesinde çalışıyor olmak, iletişimde bulunmak zorunda kaldığım kişi sayısı... çok korkunç tablolar canlandırıyor gözümde. Bu düşünceyle zaten başka bir şehirde başka bir doktora müracaat ettim.

Diğer taraftan bulunduğum yerde duyulursa görev yerimi değiştiririm seçeneği durumumu daha da kötü pozisyona sokar. Kurum değiştirmek gibi seçenekler düşündüm. Ki o bu zaman dilimi içine sığabilecek ne kadar kötü düşünce varsa sığdırdım.

Yazdıklarınız, içimde hayata tutunmaya çalışan ama can çekişen tarafıma ne kadar iyi geldi bilemezsiniz.

Doktorum internetten uzak dur, fikir olarak iyi etkisi olmayacaktır dese de şu an tek yapabildiğim bu.

İlk kez bu forumda canlı bir hayatın akıp gittiğini görerek ve ümitle üye olup yazdım. Endişelerimden sıyrılmak istiyorum. Zamana ihtiyacın var deniyor. Beklemek kadar bana eziyet düşünemiyorum.

@Matland demişsin ki kanser... Hastanede gezerken sedyelerle gezdirilen yaşlı insanlara ne kadar imrendiğimi anlatabilseydim keşke. Doktor arkadaşıma da demiştim, kanser demiş olsalardı şu an hoplaya zıplaya geziyor olurdum.

Ölmekten korktuğumu söyleyemem. Evet, hiv de ölümcül değil. Farkındayım. Korktuğum geride bırakacaklarım.

İnternette "kamuda bildiğimiz hak ihlaline uğrayan kişi sayısı 3" gibi bir cümle hatırlıyorum. Okuduğumda içim yanmıştı. Eyvah dedim bitti herşey. Bu kadar azken ve insanlar birbirinin hayatını didik didik ederken bunu gizlemek nasıl mümkün olur?

Hala aynı endişedeyim. Bu düşünceden koparamıyorum kendimi. Doktor, didik didik özellikle aranmazsa kimse bulamaz demişti. Neyse ki kurumumuzun bir doktoru yok. Aile hekimimi de değiştirip bahsettiğim arkadaşa geçmeyi düşünüyorum.

Korkuyorum. Yazdıklarınız için ne kadar teşekkür etsem azdır.

Daha önce başka bir sağlık uygulamasında başıma gelmişti. İlacımı aldım parasını ödedim, sgkden paramı üç ay sonra aldım. Bu tip bir uygulama var mı bu kullanılacak ilaçlar konusunda bilmiyorum ya da normal diğer ilaçları aldığımız gibi mi alıyoruz bunu da bilmiyorum.

Hiç tanımadığınız bir insana sırf aynı kaderi paylaşıyorsunuz diye yanınızdayız diyebilmek de herkesin harcı olmasa gerek.

Teşekkürler.


antepli27

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 195
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #4 : Şubat 01, 2017, 09:57:02 ÖS »
bende 4 yıldır tedavi görüyorum memurum ve benim söylediklerim dışında kimse bilmiyor. bilenlerde çoktan unuttu. sıkıntı yok rahat ol. olurda biri duyar ve bunun için seni rencide ederse şikayetçi olursun. kimsenin kimseyi rencide etmeye hakkı yok

turuncu

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 3177
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #5 : Şubat 01, 2017, 09:58:14 ÖS »
Sonu yok derken evet kendini bu kadar üzmenin sonu olmayabilir. Arkadaşlar zaten söylenmesi gerekenleri söylemişler ben de sana destek olmak adına yazıyorum. Hiç bir şeyin sonu değil. Bu dönemi atlatman kolay olmayabilir ama üzerinde mantıklı düşünmeye çalış ve forumu iyice bir karıştır. Zamanla bunun da üstesinden geleceksin.
Kimseye bahsetmek zorunda değilsin bu durumdan. Vücudunun görünmeyen bir yerinde çıkan sivilceyi kimsenin bilmesi gerekmiyor. Bunu da öyle düşün. Tabi hem kendin hem çevren için biraz daha dikkatli olmalı ve sağlığına daha fazla önem vermelisin. Umarım senin için herşey beklediğin gibi olur. İleride  böyle düşündüğün için kendi kendine güleceğin zamanlar gelecek 😊

OREGON

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #6 : Şubat 01, 2017, 10:02:49 ÖS »
Sevgili @Matland ve @OREGON,

Kısa sürede dönüş yaptığınız için çok teşekkür ederim. Sonuç beklerken zamanın ne kadar yavaşladığını siz de biliyorsunuzdur.
Herkes zaman hızla akıp gidiyor derlerdi de, yaşadığım son on günüm 25 yıla bedel.

Öncelikle evet zihnimden atamadığım bir fikir ölüm düşüncesi. Ne hazırlıklar yaptığımı tahmin bile edemezsiniz. Uzaklaşmak istiyorum bu düşünceden ama karşılaşabileceğim sorunları düşündükçe yaşamaya gücüm yok gibi geliyor.

Aile hekimi bir arkadaşım var. Doktora gittiğim yerdeki eczane vs diğer takipler konusunda yardımcı olacak. Evet ailem dışında kimseyle paylaşmış değilim.
Meduladaki kayıtların gizlenmesi ve sgk ile ilgili ödemelerin gizliliğimi riske atması dışında korku yaşamıyorum.

İç kavgalarımın boyutları tartışılmaz. Kendimce iyi biriydim. Kimseye "neden yaptın" gibi basit bir soru bile sormayacak kadar insanları yargılamayan ve hatta çok inanılmaz gelebilir ama insanların dedikodusunu yapmayan biriyim. Kimseye kötü demeyen biriyim ve konumum gereği yüzlerce insan tarafından edindiğim izlenim sevildiğim biri olduğumu düşündürür. Herkesin benle ilgisi olsun olmasın peşinden koşar yardım ederim. Bir sorun olacaksa, başkasını değil sadece kendimi yargılar, giyotini kendi tepemde sallandırırım. Ve sonuçta geldiğim noktada isyan kelimesinin kapsamı durumumu izah etmeye yetmiyor.

Yaşadığım şehirdeki samimi olduğum eczacım var. İlk işim orayla bağlantımı koparmak. Hala medulada kim neye nasıl erişebiliyor anlayabilmiş değilim.
Diğer tüm korkularımın yanında, gizliliğim son derece önemli. Kendi yağında kavrulan bir esnaf olsam belki çok endişe etmezdim ama bir devlet dairesinde çalışıyor olmak, iletişimde bulunmak zorunda kaldığım kişi sayısı... çok korkunç tablolar canlandırıyor gözümde. Bu düşünceyle zaten başka bir şehirde başka bir doktora müracaat ettim.

Diğer taraftan bulunduğum yerde duyulursa görev yerimi değiştiririm seçeneği durumumu daha da kötü pozisyona sokar. Kurum değiştirmek gibi seçenekler düşündüm. Ki o bu zaman dilimi içine sığabilecek ne kadar kötü düşünce varsa sığdırdım.

Yazdıklarınız, içimde hayata tutunmaya çalışan ama can çekişen tarafıma ne kadar iyi geldi bilemezsiniz.

Doktorum internetten uzak dur, fikir olarak iyi etkisi olmayacaktır dese de şu an tek yapabildiğim bu.

İlk kez bu forumda canlı bir hayatın akıp gittiğini görerek ve ümitle üye olup yazdım. Endişelerimden sıyrılmak istiyorum. Zamana ihtiyacın var deniyor. Beklemek kadar bana eziyet düşünemiyorum.

@Matland demişsin ki kanser... Hastanede gezerken sedyelerle gezdirilen yaşlı insanlara ne kadar imrendiğimi anlatabilseydim keşke. Doktor arkadaşıma da demiştim, kanser demiş olsalardı şu an hoplaya zıplaya geziyor olurdum.

Ölmekten korktuğumu söyleyemem. Evet, hiv de ölümcül değil. Farkındayım. Korktuğum geride bırakacaklarım.

İnternette "kamuda bildiğimiz hak ihlaline uğrayan kişi sayısı 3" gibi bir cümle hatırlıyorum. Okuduğumda içim yanmıştı. Eyvah dedim bitti herşey. Bu kadar azken ve insanlar birbirinin hayatını didik didik ederken bunu gizlemek nasıl mümkün olur?

Hala aynı endişedeyim. Bu düşünceden koparamıyorum kendimi. Doktor, didik didik özellikle aranmazsa kimse bulamaz demişti. Neyse ki kurumumuzun bir doktoru yok. Aile hekimimi de değiştirip bahsettiğim arkadaşa geçmeyi düşünüyorum.

Korkuyorum. Yazdıklarınız için ne kadar teşekkür etsem azdır.

Daha önce başka bir sağlık uygulamasında başıma gelmişti. İlacımı aldım parasını ödedim, sgkden paramı üç ay sonra aldım. Bu tip bir uygulama var mı bu kullanılacak ilaçlar konusunda bilmiyorum ya da normal diğer ilaçları aldığımız gibi mi alıyoruz bunu da bilmiyorum.

Hiç tanımadığınız bir insana sırf aynı kaderi paylaşıyorsunuz diye yanınızdayız diyebilmek de herkesin harcı olmasa gerek.

Teşekkürler.

Sevgili Sonuyok,

Korkacak hiçbir şey yok. Hayatta her şey hepimiz için. Moralin yüksek olsun. Tekrar söylüyorum her zaman yanındayız, hatta sana mail de attım. Dilediğin zaman yaz, istediğini sor.

En büyük korku bilgisizlikten kaynaklanır. Konuyu kavradıkça, olayın nasıl çalıştığını gördükçe zaten tedavinin ne kadar basit olduğunu göreceksin.

Deşifre olman korkun seni paranoyak yapmasın. Çok gerekiyorsa, kayıtlarını MEDULA sisteminde gözükmeyecek şekilde kapattırırsın, ilacını doktorunda yazdırıp kullanırsın, kimsenin ruhu duymaz. Ayrıca duysa bile bu bile hayatın sonu değil inan bana. Hayatta neler atlatıyoruz. Ben ilk teşhis konduğumda, buraya yazdığım ilk postta kendimi tanıtırken enfekte olduysak olduk, memleket meselesi değil demiştim. :)

Sonuçları bekliyorum derken, ne sonucunu bekliyorsun ? Test tablon ne durumda ? Western Blot yapıldı mı ? Şu an HIV RNA falan mı bekliyorsun ? Doktor tedavi için ne dedi ? Biraz bilgi verir misin ? Bu arada hangi şehirdesin diye sordum ama mahsuru varsa paylaşma.

Internete gelince internet çok şahane bir o kadar da çok kirli bir kaynak, temiz listeni, temiz kaynaklarını sen oluşturacaksın. O zaman çok işe yarıyor.

Son olarak tekrar söylüyorum. Korkacak bir şey yok.

Matland

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #7 : Şubat 01, 2017, 10:08:45 ÖS »
Sevgili @Matland ve @OREGON,

Kısa sürede dönüş yaptığınız için çok teşekkür ederim. Sonuç beklerken zamanın ne kadar yavaşladığını siz de biliyorsunuzdur.
Herkes zaman hızla akıp gidiyor derlerdi de, yaşadığım son on günüm 25 yıla bedel.

Öncelikle evet zihnimden atamadığım bir fikir ölüm düşüncesi. Ne hazırlıklar yaptığımı tahmin bile edemezsiniz. Uzaklaşmak istiyorum bu düşünceden ama karşılaşabileceğim sorunları düşündükçe yaşamaya gücüm yok gibi geliyor.

Aile hekimi bir arkadaşım var. Doktora gittiğim yerdeki eczane vs diğer takipler konusunda yardımcı olacak. Evet ailem dışında kimseyle paylaşmış değilim.
Meduladaki kayıtların gizlenmesi ve sgk ile ilgili ödemelerin gizliliğimi riske atması dışında korku yaşamıyorum.

İç kavgalarımın boyutları tartışılmaz. Kendimce iyi biriydim. Kimseye "neden yaptın" gibi basit bir soru bile sormayacak kadar insanları yargılamayan ve hatta çok inanılmaz gelebilir ama insanların dedikodusunu yapmayan biriyim. Kimseye kötü demeyen biriyim ve konumum gereği yüzlerce insan tarafından edindiğim izlenim sevildiğim biri olduğumu düşündürür. Herkesin benle ilgisi olsun olmasın peşinden koşar yardım ederim. Bir sorun olacaksa, başkasını değil sadece kendimi yargılar, giyotini kendi tepemde sallandırırım. Ve sonuçta geldiğim noktada isyan kelimesinin kapsamı durumumu izah etmeye yetmiyor.

Yaşadığım şehirdeki samimi olduğum eczacım var. İlk işim orayla bağlantımı koparmak. Hala medulada kim neye nasıl erişebiliyor anlayabilmiş değilim.
Diğer tüm korkularımın yanında, gizliliğim son derece önemli. Kendi yağında kavrulan bir esnaf olsam belki çok endişe etmezdim ama bir devlet dairesinde çalışıyor olmak, iletişimde bulunmak zorunda kaldığım kişi sayısı... çok korkunç tablolar canlandırıyor gözümde. Bu düşünceyle zaten başka bir şehirde başka bir doktora müracaat ettim.

Diğer taraftan bulunduğum yerde duyulursa görev yerimi değiştiririm seçeneği durumumu daha da kötü pozisyona sokar. Kurum değiştirmek gibi seçenekler düşündüm. Ki o bu zaman dilimi içine sığabilecek ne kadar kötü düşünce varsa sığdırdım.

Yazdıklarınız, içimde hayata tutunmaya çalışan ama can çekişen tarafıma ne kadar iyi geldi bilemezsiniz.

Doktorum internetten uzak dur, fikir olarak iyi etkisi olmayacaktır dese de şu an tek yapabildiğim bu.

İlk kez bu forumda canlı bir hayatın akıp gittiğini görerek ve ümitle üye olup yazdım. Endişelerimden sıyrılmak istiyorum. Zamana ihtiyacın var deniyor. Beklemek kadar bana eziyet düşünemiyorum.

@Matland demişsin ki kanser... Hastanede gezerken sedyelerle gezdirilen yaşlı insanlara ne kadar imrendiğimi anlatabilseydim keşke. Doktor arkadaşıma da demiştim, kanser demiş olsalardı şu an hoplaya zıplaya geziyor olurdum.

Ölmekten korktuğumu söyleyemem. Evet, hiv de ölümcül değil. Farkındayım. Korktuğum geride bırakacaklarım.

İnternette "kamuda bildiğimiz hak ihlaline uğrayan kişi sayısı 3" gibi bir cümle hatırlıyorum. Okuduğumda içim yanmıştı. Eyvah dedim bitti herşey. Bu kadar azken ve insanlar birbirinin hayatını didik didik ederken bunu gizlemek nasıl mümkün olur?

Hala aynı endişedeyim. Bu düşünceden koparamıyorum kendimi. Doktor, didik didik özellikle aranmazsa kimse bulamaz demişti. Neyse ki kurumumuzun bir doktoru yok. Aile hekimimi de değiştirip bahsettiğim arkadaşa geçmeyi düşünüyorum.

Korkuyorum. Yazdıklarınız için ne kadar teşekkür etsem azdır.

Daha önce başka bir sağlık uygulamasında başıma gelmişti. İlacımı aldım parasını ödedim, sgkden paramı üç ay sonra aldım. Bu tip bir uygulama var mı bu kullanılacak ilaçlar konusunda bilmiyorum ya da normal diğer ilaçları aldığımız gibi mi alıyoruz bunu da bilmiyorum.

Hiç tanımadığınız bir insana sırf aynı kaderi paylaşıyorsunuz diye yanınızdayız diyebilmek de herkesin harcı olmasa gerek.

Teşekkürler.
Pekala nerden başlayalım?

Kendini ne kadar dinleme at bunları kafandan desek de düşünecek ve üzüleceksin. üzüntünü yaşa, istersen ağla. Sıkıntı yok, çok normal tepkiler. ama sonunda ayağa kalkacaksın. Hayatın değişecek evet. Ama bu olumlu bir değişim olacak. Derler ya dibe vurmadan sıçrayamazsın diye. Diptesin ama kalkışa geçeceksin. Hepimiz bu yollarda yürüdük. Benim 30 yıllık pozitif  arkadaşım var. Bi tanısan. lan bizimki de hayat mı dersin. Mükemmel kaliteli yaşıyor.

Kendinle kavga etmeye hiç gerek yok. Benim niye başıma geldi mesela? Abdestli namazlı insanım. Ben ve hiv yok artık. Ama işte burdayım. İsyan etmiyorum. vardır bunda da bir hayır. Allah hayırlısını versin.

Kurum mu değiştirmek ne için? mutsuzsan değiştir tabi. Ben de istiyorum ama daha iyi bir kuruma geçmek için istiyorum. Pozitif olduğum için değiştirmem. Bu hastalığın bulaş yolları belli. Kurumdakilerle yatıp kalkmadığıma veya kan kardeş olmadığıma göre sorun yok.

Doktoruna söyle o da bu foruma gelsin. Doktor ihtiyacı oluyor burda  ;D ;D ;D

Normal diğer ilaçlarını nasıl alıyorsan, öyle alıyorsun merak etme. Eczacını sadece ilaç bitiminden birkaç gün önce uyar ki temin etsin ilacı. Çünkü raflarda bulunan bir ilaç değil.




sonuyok

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #8 : Şubat 01, 2017, 10:36:19 ÖS »
Moral ve desteğinizden dolayı teşekkür ederim arkadaşlar.

Test sürecim,

İlk şüphe soğuk algınlığı belirtisi ile ortaya çıktı. Birkaç gün sonra lenf bezim şişti. Grip, soğuk algınlığı vs yaşayan biri hiç olmadım, lenf bezim de hayatımda ilk kez şişti.

Özel bir laboratuvara giderek tahlil istedim. Bir aydan önce olmaz dediler. Bir ay oldu dedim. Kan verdim. Bir gün sonra sonuçlarımı aldım. Ki kağıdı bana verirlerken sonucu anlamıştım. Bir süre bakmadım sonuçlara. Oturup bir sigara içip öyle baktım. Ve doktor arkadaşımı aradım.

İki gün sonra başka şehirde dediğim yerde tekrar test yaptırdım. Bir saat içinde sonuç pozitif geldi. Oradan sanırım doğrulama için gönderildi bir hafta geçmiş olmasına rağmen ondan henüz sonuç gelmemişti.

Pazartesi günü bir profesör, sıra vs beklemeden kabul etti sağ olsun. Endişe etme diyerek önce dosyanın üzerindeki adımı bir barkodla kapattı. Rahat ol dedi. Bir sürü soru cevap olayı yaşandı. Nasıl edinmiş olabilirim ne zaman olabilir. Formlar doldurulduktan sonra.

Aklından geçen ilacı söyledi. Anlayışlı biriydi beni rahatlatmak için (gerçekliğini düşünmüyorum tamamen beni rahatlatmak için) birçok şey söyledi. Söyledikleri;
Her gün yeni birkaç tanı alıyoruz. Çoğu şehir dışından olan takipli hastalarım var. Kimse bir sıkıntı yaşamıyor. Kurumunda özel bir doktor yoksa ve didiklemezse tanıyı kimse göremez. Tanılarda hiv ve aids tanımlamasını kullanmıyoruz, immun yetmezlik sendromu olarak tanı giriyoruz. Pahalı bir tedavi süresi o yüzden rapor vs çıkarmamız gerekiyor. Bunlarda endişe edecek bir durum yok. Herhangi bir ilaca alerjin var mı? Biraz fazlaca kan testi istiyorum, akciğer vs röntgenlerin de olsun. Burada ilaca karşı direnç testini yapıyoruz ama doğrulamak adına seni bir başka yere göndereceğim bir de orada çalışılsın. Doğru ilacı seçelim. Viral yükünü, cd4 vs tüm sayımlarını göreceğiz. Bir sorun var ki bu kan testlerinin büyük bir kısmını sadece sana verirler. Doktorun olarak bana da vermezler, gelip kendin alman gerekecek. Birkaç hafta içinde tedavine başlamış oluruz. Üç ayda bir altı ayda bir gelip gitme konusunda sıkıntı yaşar mısın? İlaçlarla virüs değerini sıfıra indireceğiz. Herkes kadar normal yaşayacaksın.

Şimdi doğrulamayla birlikte diğer testlerin sonuçlarını bekliyorum.

Bir yandan da gizlilik ve diğer konularda alabileceğim tedbirleri almaya çalışıyorum.

Sıradan bir insan olarak ne kadar çok kanadığımızı fark ettim. Tıraş olursun kanarsın, sivilcen olur patlatırsın. Bildiğin ruh hastasına dönüşmüş durumdayım. Kimseye dokunmadığım gibi evde tek kullanımlık kağıt bardaklara dönüştürdüm eşyalarımı.




OREGON

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #9 : Şubat 01, 2017, 10:47:19 ÖS »
iyi de canım arkadaşım, kanasan bile problem yok ki. HIV hava ile temasta ölür.

Evdeki eşyalara dokunmakla, aynı bardak çatal bıçak vs kullanmakla, aynı yatakta yatmakla, aynı eşyaları kullanmakla, tükürükle, aksırıkla tıksırıkla,  HIV bulaşmaz.  Bunlarla ilgili burada bir sürü post var. Onları oku lütfen.. Doktorun her şeyi güzel özetlemiş.. Aldığı önlemler de güzel. Direnç bakıyor Alerji Ciğer Röntgen vs.

HIV öpüşmeyle bile bulaşmıyor. Rahat ol. Gelsin şu sonuçlar tedavine başla. Ondan sonra zaten şu andaki halinden çok sağlıklı biri olacaksın.

İşin güzel tarafı da şu. Ben eskiden HIV+ öncesi, check up bile yaptırmazdım. Pozitif olmanın güzel tarafı, vücudunda ne var ne yok en azından 3 ayda bir bakılıyor. Yani yılda bir iki kere check up yaptırıp sağlığını takip eden kaç kişi var memlekette? Bu avantaj..


« Son Düzenleme: Şubat 01, 2017, 10:51:02 ÖS Gönderen: OREGON »

Matland

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #10 : Şubat 01, 2017, 10:49:09 ÖS »
@sonuyok
bulaş yollarını ve özellikle tespit edilemez seviyeye düşmüş birinin bulaştırma olasılığını falan bir oku istersen. kağıt bardak falan kullanmak... lütfen.
Yeni tanı olmana veriyorum..

sonuyok

  • Ziyaretçi
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #11 : Şubat 01, 2017, 11:08:52 ÖS »
Evet haklısınız, panik durumundan günlerdir ilk kez sizin sayenizde sıyrılıyorum desem yalan olmaz.

Bulaşma yöntemlerini elbette biliyorum. Hastalıklara karşı ciddi bir önyargım varmış ki kendimi zehirliymişim gibi hissediyorum, bunu şimdi anlayabiliyorum.

candle

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 14
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #12 : Şubat 01, 2017, 11:27:23 ÖS »
Merhaba cok gecmis olsun, sana onerim bu yasadigin karmasik surecin gececegini bilerek hareket etmen ve durumunu kafan bu kadar karsikken kimseyle paylasmaman. Tedavi sureci baslayinca ve bilgilendikce sorunlarin hallolacak. .)

raskol

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 59
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #13 : Şubat 02, 2017, 12:31:55 ÖÖ »
geçmiş olsun. yalnız değilsin, burada bir sürü kamuda çalışan var ben de onlardan biriyim. gizlilik insan tanı alınca ilk akla gelen şeylerden biri, ben de 3 yıl önce aynı durumu yaşadım. için rahat olsun, ne aldığın tanı ne tedavinle ilgili  şeyler ne de kullanacağın ilaçlarla ilgili hiçbir bilgi kurumuna bilgi olarak gitmiyor, öğrenme imkanları da yok. tanı ve ilaç bilgilerin sgk kayıtlarında, bu kayıtlara bildiğim kadarıyla kimlik bilgilerini kullanarak bir tek aile hekimleri ve eczacı ulaşabiliyor, eczacı sana ilacı verebilmek için görmek zorunda zaten. eczane ilacın parasını hangi sgk dan alıyor sorusu anlamsız, reçeteler online düzenlenip ödemeleri de online oluyor, kimse bunları eskisi gibi elle düzenlenip onaylayıp bir yerlere yollamıyor. türkiye'de hergün binlerce yılda milyonlarca reçete düzenleniyor, kim napsın senin reçeteni :)  sen bir an önce moralini düzelt, tedavine başla, hayatını düzene koy, yalnız değilsin... 

ehlikeyhif

  • Global Moderator
  • Katılımcı Üye
  • *****
  • İleti: 686
Ynt: İlk Tanı, Kamu ve Gizlilik
« Yanıtla #14 : Şubat 02, 2017, 01:28:08 ÖÖ »
@sonuyok Merhaba:

Keşke gelmeseydin ama geldiysen hosgeldin.
Zamanla göreceksin ki hiv pozitifliğin negatiflikten tek farkı var ilaçlar.
Aklına takılan ne olursa sorabilirsin.

Bizler daima buradayız, yanındayız.

Ayrıca:

İntihar, kanser olmak gibi yazılarını tanı sonrası soka bağlıyorum, cevap dahi vermiyorum.
HIV pozitiftik Seker, tansiyon gibi normal bir durum.

Sevgiler.
Hangimiz pozitif/negatif ne fark eder ki?

 

Related Topics

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
4 Yanıt
1485 Gösterim
Son İleti Ağustos 04, 2017, 11:20:23 ÖS
Gönderen: Mysterious
3 Yanıt
1381 Gösterim
Son İleti Nisan 06, 2018, 11:33:49 ÖS
Gönderen: Galata
20 Yanıt
2239 Gösterim
Son İleti Ekim 17, 2018, 07:11:29 ÖÖ
Gönderen: candleght
4 Yanıt
1253 Gösterim
Son İleti Aralık 17, 2019, 11:24:30 ÖS
Gönderen: Ankagogh Poz
0 Yanıt
566 Gösterim
Son İleti Haziran 09, 2020, 03:46:46 ÖS
Gönderen: Samet85