Gönderen Konu: Abime HİV + olduğumu söylediğim gün. Sizin ailenizden kimler biliyor?  (Okunma sayısı 1479 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

948559

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 5
Hiv Pozitif olma sürecimi sizlerle paylaşmıştım. İlk testten sonra, kesinleşmesi için kanlar Halk Sağlık Merkezi'ne gönderilmiş ve en az 3 hafta içerisinde kesin sonuçlar gelir denilmişti. Ben de bu süreçte yazlıkta olan ailemin yanına gitmeye karar vermiştim. Fakat yazlığa geldiğim ilk gün hastaneden aranıp sonucumun geldiğini öğrendim. Kapalı zarfta olduğu için benden başkası göremiyor veya alamıyordu. Ailemden kimse bilmediği için, yazlığa gelir gelmez İstanbul'a dönemedim. Fakat her ne kadar belli etmemeye çalışsamda modum hep düşüktü. Bu durum aile bireylerimin dikkatini çekiyor ama zaten genel olarak sıkılgan bir yapıya sahip olduğum için buna bağlıyorlardı. Bir kişi hariç ; abim..

Sizlere öncelikle abimden ve aramızdaki ilişkiden kısaca bahsetmek istiyorum. Ben 3 kardeşin en küçüğüyüm. Abimle aramızda 9 yaş var. Çocukluğumdan hatta bebekliğimden itibaren abimin elinde büyüdüm desem yeridir. Benimle her zaman çok fazla ilgilenir, bir dediğimi iki etmezdi. Bu yaşıma kadar hala da böyle devam etti. Çocukken geceleri korktuğumda ne annem ne babam ikiside aklıma gelmez ben direkt abimin yanına kıvrılır yatardım, o yanımdaysa bana hiçkimse ve hiçbir şey zarar veremez diye düşünürdüm.Onu diğer bütün çocuklardan kıskanır, yan yana görmeye tahammül edemezdim. Tabii ki bana bu sevgiyi kazandıran, kendisine bu kadar bağlı ve saygılı olmamı sağlayan şey abimin bana duyduğu sonsuz ve karşılıksız sevgiydi. Aramızdaki sevgi bağını kelimelere dökmem inanın ki imkansız. Şöyle özetleyebilirim ki ; 2018 yılında abimin baba olduğu gün, amcalık duygusunu yaşarken ne kadar mutlu olduğumu görüp acaba babalık duygusu nasıldır diye merak edip abime sormuştum.
-Abi baba olmak nasıl bir duygu ?
-Çok güzel bir duygu ama ben bu duyguyu ilk kez yaşamıyorum. Sen doğduğunda ve büyürken de aynı duyguları hissetmiştim...

Abimin cevabı beni şaşırtmamıştı ama çok mutlu etmişti. Amca olma mutluluğuna yenisi eklenmişti.

Velhasıl kelam, abim benim duruşumdan, hareketlerimden, konuşmalarımdan ve gözlerimden yolunda gitmeyen bir şeylerin var olduğunu anlamıştı. Bir gece saat 02.00 sıralarında ikimiz otururken bana neyin var diye sordu. İçimde fırtınalar kopuyordu, abime her şeyi anlatmak istiyordum fakat bir yandan cesaret edemiyor bir yandan da onu üzmek istemiyordum. Ben her ne kadar herhangi bir sorunumun olmadığını söylesemde abim gözlerimin içine bakıp inanmadığını, sorunumun olduğunu bildiğini fakat çözemediğini ve bu durumun kendisini çok üzdüğünü söyledi.Seni bebekliğinden beri ben büyüttüm ben senin bir bakışından bile ne hissettiğini anlarım. Kahkaha atarken bile varsa bir hüznün bu bana yansır dedi. Sonra beni zorla evden çıkarıp arabayla bizden 3-4 koy öteye, sahil kenarına götürdü gecenin bir vakti. Attık sandalyeleri, oturduk uzunca bir süre. Abim bu hayatta gördüğüm en olgun insanlardan biri olduğunu bana o gece bir daha kanıtlamış oldu. Gerek beni cesaretlendirmesiyle, her şeyi anlatabileceğimi söylemesiyle gerek verdiği örneklerle rahatlattı. Bu sırada ben dayanamıyor bir yandan ağlıyordum artık tamamen kendimi ele vermiştim.Daha fazla dayanamadım ve içimi dökmeye başladım. Ağzımdan çıkan ilk cümle, hiç unutmam gökyüzüne bakarak, abi biliyor musun benim hiç çocuğum olmayacak ! olmuştu. ( Tabii o zamanlar hiv+ bireylerin çocuk sahibi olabileceği hakkında bir bilgim yoktu.) Sonra abime HİV'in ne olduğunu bilip bilmediğini sordum. O da benim gibi bilmiyordu. Kısaca HİV'den ve bulaş yollarından bahsettim. Abimin sorduğu ilk soru, bu virüsün yaşam süremi kısaltıp kısaltmayacağı oldu. Sonrasında beni yargılamadan, asla utandıracak bir şey söylemeden sorularına devam etti. Ve abim bir kez daha olgunluğunu göstererek, bulaştıran kişinin bilinmesinin benim tedavimde herhangi bir faydasının olup olmadığını sordu, faydası olmadığını öğrendiğinde ise bulaştıran kişi hakkında düşünmeyi bırak o zaman. Bu bize bir şey kazandırmayacak, tedaviye odaklanalım dedi. O gün abime sarılıp hiç ağlamadığım kadar ağladım. Bir yandan böyle bir şeyi abime anlatıp onu üzdüğüm için kendime kızıyordum fakat bir yandan da çok rahatlamıştım. Evet yakın arkadaşım durumumu biliyordu hatta kendisi de sonradan öğrendiğim üzere pozitifti fakat canımdan çok sevdiğim, yere göğe sığdıramadığım abimin öğrenmesi, beni desteklemesi, manevi desteğini hissetmek bana çok iyi gelmişti. Gece oturduğumuz sahilden sabah saatlerinde, gün iyice aydınlandıktan sonra kalkıp eve geldik. Abim gün boyu uyumamış ve HİV konusunda bilgi toplamıştı. Şimdi benden bile daha fazla bilgiye sahip, beni her zaman destekleyen, yanımda olan elinden gelenin en iyisini bana sunmaya çalışan bir abim var. Hatta kendiside bu forumda 7/24 takılıyor, yazılanları okuyup bilgi sahibi olmaya çalışıyor. Benim bile izlemediğim videoları izleyip derneklerin sayfalarında gezinip duruyor. Canım abim, biliyorum bu yazıyı da okuyacaksın. Seni çok sevdiğimi, sonsuz saygı duyduğumu bir kez daha söylemek istiyorum. Sen iyi ki varsın :)


Abimin bu durumu öğrenmesi ve beni kucaklayıp destek olması benim için çok önemliydi ve bunu da sizinle paylaşmak istedim. Umarım yüzünüzde bir gülümsemeye sebep olabilmişimdir. Çok fazla olumsuz hikaye dinledim, ailesiyle sorun yaşayanlar, evden kovulanlar, iş yerinde sıkıntı çekenler.. Bu kadar olumsuzluklar içinde çok şükür ki olumlu hikayelerde var. Umarım son Hiv pozitif bireyler biz oluruz ve umarım olumlu, yürek ısıtan hikayeler gün geçtikçe çoğalır. Herkese sevgiler ve saygılar..

Hiv ve Aids


beardless

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 170
-Abi baba olmak nasıl bir duygu ?
-Çok güzel bir duygu ama ben bu duyguyu ilk kez yaşamıyorum. Sen doğduğunda ve büyürken de aynı duyguları hissetmiştim...

nasıl anlatsam bu cümle beni mahvetti sanırım. abinin ellerinden öpüyorum sağolsun sana destek olması yanında varlığı bile çok güzel çok güzel çok mutlu ettiniz beni.

benim de ablam biliyor fakat istemeden oldu. ondan önce ben de ablamdan bahsedeyim benim tüm kahrımı çekmiştir. annem biz daha küçükken işe başlayınca babam da çalıştığı için sadece ben ve ablam vardık. sağolsun bana 2. anne ve baba olmuştur. hakkını ödeyemem. her şeyimi bilir bu zamana kadar başıma gelen her şeyi. hatta ben de kendimle ilgili özel bir durumdan bahsettiğim zaman çok üzülmesine rağmen
-hiç bir şey değişmedi sen hala benim kardeşimsin demişti
bunu hiç unutamıyorum. o günden beri en büyük destekçim.
 
neyse ehliyet dersinden geldikten sonra kötü geçmişti ders sinirden başım ağrımıştı. ben de bu sebeple biraz kestiriyordum. ablamda eskişehire gitmek için bilet bakıyordu gezmeye gidecektik. normalde hiç yapmaz ama benim telefondan kuzenime mesaj atmak istemiş o sebeple mesajlara girince uzun zaman önce konuştuğum ve benim gibi pozitif olan bir arkadaşımın mesajlarımızı okumuş. beni uyandırdı direk ve ağlamamak için zor duruyordu fark ettim. sen pozitif misin diye sordu. anlamadım ya da anlamak istemedim. inkar ettim yalanladım ama mesajlarda açık açık konuşmuşuz. neyse sonunda itiraf ettim bilgi eksikliği ve nette gezen kirlilikten ötürü ablam da benim gibi bilmiyordu. ama ilk şoktan sonra zamanla alıştı zaten insanoğlu neye alışmıyor ki her şey zamanla hallolur. ablam da benden çok araştırır. hala bir haber duysa bana anlatır söyler. ama hala bir korkusu var galiba ilaçlarımı içmem belki diye benden şüpheleniyor. artık kafasında nasıl bir ruh hastasıysam :D ben debu konuda ikna etmeye devam ediyorum içtiğimi anlatıyorum. şimdilik en yakın arkadaşlarım ve ablam bilse yeterli.
kendinizi sevmezseniz. başkasını nasıl seveceksiniz.

acısada_öldürmez

  • Ziyaretçi
Bende senelerce sakladım durumumu, bu yaz bütün kardeşler memlektte toplandık ev nasıl kalabalık yiğenler bıcır bıcır herşeyi karıştırıyor ve kurcalıyorlar. Kerata benim çantadan ilaç kutusunu alıp şınğır şıngır sallayınca ilaçları kardeşim merak ediyor ve ilaç üzerinde yazan kodu internetten sorgulatınca direk hiv ilacı olduğu çıkıyor.

Hiçbirşeyden habersiz olan ben salonda oturup bizimkilerle sohbet ederken.... Watsaptan bana yazıyor abi nasılsın bende anlam veremeyip iyiyim de neden watsaptan yazdın diyince öğrendim diyip ilacı atıyor...

Sonra biz dışarı çıktık gözleri dolmuş bir şekilde,öfff amma sulu göz oldunuz. Herşeye de ağlanmaz ki hem ağlanacak bir durumda ortada yok diyip anlattım,zaten annem de kanser. Tedavisi görüyor sakın ama sakın bizimkilerin kulağına gitmesin,neyin ne olduğunu bilmiyorlar yok yere üzersin dedim ve aramızda sır olarak kaldı,artık tahlillerimi sonuçlarımı bilen bir kardeşim varr ,ve iyi yanı kardeşimin hemşire olması

Ve hastanesin de olaki böyle biri geldi kötü davranışlar hak ihlalleri vs gibi durumlar olursa da tembihledim hemen araya girip açıklamalar yaparak insanlarda ki önyargıları kıracaksın dedim...

Haliyle kardeşim de araştırma yapmış okumuş bakmış abi durumunda hiçbirşey yokmuş cidden seni çok seviyorum diye birde mesaj attı ;D

Hiv ve Aids


Onursay

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 63
Tani aldigim gün. Anneme esime ve kardesime herseyi anlattim...sonuna kadar arkamdalar...cunki ilac kutusunu surekli nasil sakliyayim.nereye kadar yaniii

never_give_up

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 53
ilaç saklamayı mı dert ettin :D 30 yılda çekmeceme bir kişi bile bakmadı D: ayrıca genvoya kutusunda değil de başka vitamin hapı kutusuna koyuyorum direk anne babam biliyor zaten de tek derdin ilaç kutusu olsun en basit şeyi mi dert edip söyledin :S ben artık son evreye geldiğim ve ayakta duramadığım için öğrenmek zorunda kaldılar ayaktan tanı alsam söylemezdim muhtemelen :S

Umutvar

  • Üye
  • *
  • İleti: 29
Ben de geçen sene 28 Ağustosta tanı aldım. Kardeşimin doğum günü 30 ağustosta ve kutlayacaktik ailece. En azından doğum günü sonrasına kadar kendimi tutmam gerekiyordu ama tabii ki de kardeşim davranışlarından, durumumdan.vs anlayıp sürekli soruyordu.

Kardeşim 20 yaşında , aramızda 5 yaş var ve erkek. Benim elimde büyüdü , çok severiz.birbirimizi , yakinizdir .Neyse doğum gününün sonunda gece balkonda birer tane bira içerken anlattım durumu. Ben de yeni ogrendigim için birkaç yıla öleceğimi falan zannediyordum :( sarıldık aglastik falan. O süreçte kardeşim çok destek oldu. Doğrulama testinin gelmesi bir ayı buldu. Tabi o arada kardeşim de araştırmış biraz. O süreçte sürekli yok öyle bir şey merak etme, varsa da tedavisi varmış diye oldukça destek oldu.

Bir ayın sonunda doğrulama testi de pozitif gelince geçen sene Ekim sonu gibi aileme (anneme ve babama) da anlattık. Böyle bir rakı sofrası kurduk ailece oturduk. Sürekli teste falan gidiyorum geliyorum biliyorlar. Neyse içiyoruz sohbet muhabbet falan , ben sürekli erteliyorum kardeşim dürtüyor hadi söyleyelim falan. En sonunda kardeismind e desteğiyle anlattık , aglastik falan. Ama ailem hemen ne yapabiliriz , farklı tedavisi var mıdır diye sormaya vearsstirmaya başladılar. Neyin nasıl olduğuyla ilgilenmediler. Annem hızlıca toparlanıp beslenmemi eline aldı. :) Hala da destekcimler. Cd4 u yükseltmeye RNA yi düşürmeye çalışıyoruz.

Ben de ailem destekcim.oldugu için şanslı hissediyorum. Keşke hiç olmasaydı falan filan ama artık.keskelerle de yaşayacak değiliz. Bir yerden sonra insan alışıyor. Umarim en yakın zamanda asi.ile falan kurtuluruz bu illetten :)


zargana

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 102
Ne güzel paylasmana senin adına sevindim..benim ailem bana nasış bakardı her halde ufo görmüş gibi bakardılar..benim kaşığımı bardağımı giysilerimi ayrı yıkardılar..sanslıymışsın...Ne güzel

Yas43

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 87
Ailem degil sülalem biliyor
Hepsi destekçi ve bu konu hakkında bir ayrımcılık veya nasıl oldu gibi sorulara maruz kalmadım
Tek istekleri kendime bakmam sağlıklı kalmam

Zaten bazen bu forumda ayrımcılık gibi yada otekilestirilme gibi mevzuları anlamama durumum bundan

Kime ne yahu benim hastalığımdan ben ne aile hekimimden ne eczaneden sakladım
Bence bu şekilde olmalı biz öcü degiliz biz bu şekilde saklandıkça haklarımızı alamayız diye düşünüyorum .ilk günden beri bana derneklerden saklamam paylasmamam öneriliyor
Kötü bir şey saklanır . Demekki kötüyüz o zaman ben bundan bunu anlarım
Kronik hasta degiliz anlamını çıkarırım
Kronik hastalar saklanmaz

vegyp

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 229
  • Yol yüründükçe oluşur.
Tebrik ederim! Bu güzel bir durum tabi herkes ailesini kendi tanır ve buna karar vermek bireyin yetki alanındadır. Ben öğrendikten birkaç ay sonra uzman psikolog eşliğinde söylemiştim. Sonrasında birkaç arkadaşım ve yakınlarımdan bilenler var. Faydalı bir durum mu bilmiyorum, objektif olmaya çalışırsam sanırım ilaç saatime engel olmamaları mutlu ediyor ve kaygım eminim 1000 kat daha fazla olacaktı.
Herkes kendi çevresi ve ailesine göre buna karar vermeli, tehlikeli ve zararlı olacaksa söylememek daha iyidr  ;)
Her şeyim tastamam. Sadece biraz daha kendime ihtiyacım var.

Yas43

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 87
Paylaşmadan çok güçlü olamazsın

Kime güveniyorsan paylaşmak zorundasın

Herkes kendi çevresini ve ailesini bilir

Dinamikler tamamen farklı

Tek söylemediğim gay olduğum bunu da bilmek onlara bisey katmaz banada yararı olmaz

lesbetises

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 13
Ynt: Abime HİV + olduğumu söylediğim gün. Sizin ailenizden kimler biliyor?
« Yanıtla #10 : Kasım 25, 2021, 09:06:36 ÖÖ »
Iki ablam var, ikisi de biliyor. Enistem var, O da biliyor. Aileden aileye degisiyor tabiki. Ama aileden birinin bilmesi iyi birsey.

Stacron

  • Üye
  • *
  • İleti: 39
Ynt: Abime HİV + olduğumu söylediğim gün. Sizin ailenizden kimler biliyor?
« Yanıtla #11 : Kasım 25, 2021, 11:19:38 ÖÖ »
Bende tanı aldıktan bikac gün sonra ablama söylemiştim, bilgisi olmadığı için üzülmüştü sonra tek ilaçla problem olmadığını öğrenince sevindi, bende onun elinde büyüdüm sayılır aramızda 11 yaş var, sonra abime söylemiş ablam, oda destekcim oldu ve hala da oluyorlar

Ferhat

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 9
Ynt: Abime HİV + olduğumu söylediğim gün. Sizin ailenizden kimler biliyor?
« Yanıtla #12 : Kasım 25, 2021, 03:21:47 ÖS »
Ben aileden bir kişi bilmedi deyip sadece ablama söyledim. Bunu uzun uzun düşündüm. Ablam bana yakın yaşıyor, acil bir durumda bilgilerimi hekimle paylaşmalı diye düşündüm. Zaten ona da BB olduktan sonra ondan bir farkım kalmayacağını epey anlattım. O da bu sır aramızda sen rahat ol dedi. E nabızda acil durumda ulaşılacak kişiye de onu ekledim.

Onursay

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 63
Ynt: Abime HİV + olduğumu söylediğim gün. Sizin ailenizden kimler biliyor?
« Yanıtla #13 : Kasım 25, 2021, 04:39:24 ÖS »
 Annem ,esim.kardesim,gelinimiz arkadasim(28 yıllik arkadasım tabi.)

Luna

  • Katılımcı Üye
  • *
  • İleti: 412
  • Ölmediysem vardır bir sebebim.
Ynt: Abime HİV + olduğumu söylediğim gün. Sizin ailenizden kimler biliyor?
« Yanıtla #14 : Kasım 25, 2021, 07:55:02 ÖS »
Kendim söylemedim tabi trafik kazasında hastaneye yatırılınca öğrenmişler annem, babam ve kardeşim. He bu arada benden önce öğrendiler hahha, yoğun bakımdan çıkıp bilincim açılana kadar doktorlar bana söylemedi. Ayrıca onlara doktor söylememiş, hemşirenin biri ağzından kaçırmış, iyi ki kardeşim yanlarındaymış, tahmin ettiğimden çok çok fazla bilinçliymiş bu konuda ve anlatmış onlara, konusunu dahi açmazlar bana, sadece tahlillerim çıkınca nasıl iyi mi derler. İyi ki de öğrenmişler, yoksa ben söyleyemezdim, kötü tepki verirler diye. Şimdi hiç beklemediğim kadar destek oluyorlar.

 

Related Topics

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
40 Yanıt
10128 Gösterim
Son İleti Eylül 08, 2016, 02:03:51 ÖS
Gönderen: Mavera
33 Yanıt
7537 Gösterim
Son İleti Mart 25, 2017, 03:03:18 ÖÖ
Gönderen: DesertRose
3 Yanıt
3324 Gösterim
Son İleti Haziran 28, 2018, 02:04:35 ÖS
Gönderen: Sıkıntılı1
8 Yanıt
2253 Gösterim
Son İleti Aralık 11, 2018, 06:30:15 ÖS
Gönderen: Dreamtheater
12 Yanıt
2834 Gösterim
Son İleti Mart 10, 2019, 12:54:13 ÖÖ
Gönderen: Milyon